Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Συνάδελφε φιλόλογε...


βλέπεις την πατρίδα πού οδηγείται; Βλέπεις τι αντιλήψεις τείνουν να υιοθετούν οι μαθητές μας; Νιώθεις πως μέσα στην τάξη μιλάς σε ώτα μη ακουόντων; Νιώθεις απαξιωμένος και έχεις διαρκώς παράπονα για τους μαθητές σου και τη μη ανταπόκρισή τους;
Για σκέψου λίγο. 
 Μήπως ευθυνόμαστε κι εμείς οι φιλόλογοι; Μήπως ευθυνόμαστε, συνάδελφοι των άλλων ειδικοτήτων κι εμείς όλοι; Μαθηματικοί, φυσικοί, χημικοί, θεολόγοι, οικονομολόγοι;
Για σκέψου λίγο. 
Τι επιδιώκουμε να μεταφέρουμε στους μαθητές μας; Πού αποσκοπεί το μάθημά μας; Οι επιλογές που έχουμε  και από τις οποίες επιλέγουμε είναι δυο κατ' ουσίαν:
α) Διδάσκω γνώση και τεχνική και εξετάζω την άλλη μέρα τη γνώση που μετέφερα χτες. Επαρκώς ή ανεπαρκώς, δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία. Σε αυτήν την περίπτωση προσνατολίζω γνωσιοθηρικά το μάθημά μου κι εκεί επιδιώκω να κατευθύνω τους μαθητές μου. Τεχνική δεξιότητα και γνώση βραχύβιας διατήρησης μέχρι την ώρα εξέτασης. Να μη μιλήσω για τους εντελώς ανόητους θηρευτές της εξέτασης που δίνουν πχ. όλες τις αντωνυμίες της λατινικής γλώσσας στο τρίτο μάθημα της β΄λυκείου και τις εξετάζουν σε διαγώνισμα την άλλη μέρα.
Για σκέψου λίγο. 
Αυτός ο μαθητής γιατί να σε εκτιμήσει; Γιατί να σε ακούσει; Γιατί να σε αγαπήσει; Όλα αυτά που του δίνεις και του ζητάς τα έχει σε τόσα και τόσα βιβλία, πολύ αναλυτικά και πολύ πιο ελκυστικά.
β) Η άλλη επιλογή είναι να του δώσεις λιγότερο την εξειδικευμένη γνώση και στη θέση αυτής της ακατάσχετης γνωσιοθηρίας να επιδιώξεις να του μεταφέρεις τον τρόπο σκέψης και να τον ευαισθητοποιήσεις κοινωνικά, να του μεταφέρεις την ανάγκη ενός κώδικα ηθικής, να του δείξεις την ομορφιά, να τον μάθεις να σέβεται τον εαυτό του, τον γονιό του, τον άλλο, συμπατριώτη και ξένο. Να του μιλήσεις για την ιστορία μένοντας στην ουσία και όχι στις χρονολογίες, να του δείξεις την κοινωνία χωρίς να απαιτείς την αποστήθιση των θεωριών του ενός ή του άλλου. Αυτές τις θεωρίες δίδαξέ τις με ουσιαστικό τρόπο κι όχι κυνηγώντας την εξέταση για να βάλεις βαθμό στο τετράμηνο.
Για σκέψου λίγο.
Μήπως για την απαξίωση της παιδείας ευθυνόμαστε κι εμείς με τη γνωσιοθηρική μας διδασκαλία; Μήπως για την έλξη που ασκεί στα ανώριμα μυαλά των μαθητών μας η ανελεύθερη και ολοκληρωτική ιδεολογία ευθύνες φέρουμε κι εμείς;
Για σκέψου λίγο, συνάδελφε.

1 σχόλιο:

gyristroula2 είπε...

Συνάδελφέ μου, εμείς οι φιλόλογοι έχουμε τη μεγαλύτερη ευθύνη. Δική μα 53338197.13533BBη __utmb=150635877.1.10.1353338197; __utmc=150635877; __utmz=150635877.1353338197.1.1.utmcsr=mundusphilologiae.blogspot.gr|utmccn=(referral)|utmcmd=referral|utmcct=/2012/11/blog-post_19.html

w,B1ι την έχουμε καταντήσει...ανθρωποδιώχτη. Με συντρίβει αυτή η διαπίστωση, αλλά δεν μπορώ να την αποφύγω. Δυστυχώς...